logo
GALATEA
(30.7K)
FREE – on the App Store

The Secrets of Sin

Nang mamatay ang ina ni Marcella Sinclair, hindi n’ya mapigilang maramdaman na maging pabigat sa kanyang eighteen-year-old na kapatid na si Erik. Kaya nang nakatanggap s’ya ng offer ng malaking pera bilang isang stripper, tinanggap n’ya ito. Walang dapat makaalam … lalong lalo na ang kanyang kapatid, na nagpupursiging manatili s’yang dalisay at inosente habang buhay.

Rating ng Edad: 18+

 

The Secrets of Sin – E.J. Lace

 


 

Ang app ay nakatanggap ng pagkilala mula sa BBC, Forbes at The Guardian para sa pagiging hottest app para sa pampasabog na bagong nobela.

Ali Albazaz, Founder and CEO of Inkitt, on BBC The Five-Month-Old Storytelling App Galatea Is Already A Multimillion-Dollar Business Paulo Coelho tells readers: buy my book after you've read it – if you liked it

Read the full uncensored books on the Galatea iOS app!

1

Summary

Nang mamatay ang ina ni Marcella Sinclair, hindi n'ya mapigilang maramdaman na maging pabigat sa kanyang eighteen-year-old na kapatid na si Erik. Kaya nang nakatanggap s'ya ng offer ng malaking pera bilang isang stripper, tinanggap n’ya ito. Walang dapat makaalam … lalong lalo na ang kanyang kapatid, na nagpupursiging manatili s’yang dalisay at inosente habang buhay.

Rating Ng Edad: 18+

Original Author: E.J. Lace

Mari

“Ms. Sinclair, wag ka munang umalis pagkatapos ng klase. Kailangan kitang makausap.”

Kinabahan ako sa matigas na boses ni Mr. Keats.

Sa lahat ng mga teachers ko, sa kanya ako pinaka-natatakot.

Parang never kami nagkasundo at tuwing nasa klase n’ya ako ay parang nagi-guilty ako nang hindi mapaliwanag.

Tumango lang ako at sinisi ang swerte ko.

Never akong nagkaroon ng good luck, katulad nga ng sabi nila, kung hindi ka nagkaroon ng bad luck then hindi ka rin magkakaroon ng good luck.

Habang tinatabi ko ang mga libro sa bag at kinukuha ang jacket, pinanood ko ang buong klase na iniwan ako magisa.

Hindi ko alam bakit pero laging pinaparamdam ng lalaking ito sa’kin na worst kid ako. Na parang wala akong ginawang tama.

Ang perfect grades ko ay bumagsak pababa sa kamay ng lalaking ito.

“Miss Sinclair, gusto mo bang diretso nalang kitang ibagsak para matapos na? Parang hindi ka man lang nagta-try.”

Bumuntong hininga s’ya habang nakasandal sa metal desk, naka-cross ang mga paa at magkadikit ang mga kamay habang nakapatong sa kanyang belt buckle.

Ibinabalik ang tingin sa kanya nagisip agad ako ng tamang sasabihin.

“Hindi, hindi po, Sir. Tinatry ko po talaga ang hardest ko. Inaayos ko po talaga ang mga grades ko sa klase n’yo, Sir. Sana mapakita ng kasunod na assignment na ‘to ang effort ko.”

Tumango ako habang inoobserbahan ako ng kanyang malalamig na brown na mata.

Parang sinusubukan n’yang tingnan kung nagsisinungaling ako, o siguro hindi lang s’ya fan ng fashion sense ko.

“Nagdududa ako na kaya mong maipasa ang klase na ito nang mag-isa, Miss Sinclair. Naisip mo bang kumuha ng tutor?”

Nag-squirm ako sa presence n’ya.

Pakiramdam ko ay sinusuri n’ya ako at dini-dismiss sa lahat ng level.

“Mr. Keats, maganda po ang idea, pero hindi ko kayang i-afford ito. Hindi ko sigurado kung saan ako nagkakamali, kung bibigyan n’yo ako ng panahon I’m sure kaya kong itaas ang grades ko.”

Nilaro ko ang mga kuko ko, pinag-kukuskus ang mga ito at habang inaayos ang tayo ko para mabawasan ang anxiety na dinudulot n’ya.

“Hindi ako naniniwala sa optimism Miss Sinclair, sa katunayan ito ay hindi magandang choice para sayo this time.”

Pinaparamdam ng tono n’ya na parang nakapag desisyon na s’ya na hindi ako papasa kaya bakit pa maga-try.

“Sir, please. Gagawin ko po kahit anong assignment para sa extra credit para maiangat ang grades ko. Hindi ako pwedeng bumagsak sa klase na ito, kailangan ko ang lahat ng credit sa curriculum ko para makapasa. Kung babagsak ako dito hindi ako makaka-graduate sa klase ko next year. Please po, Sir. Please reconsider.”

Nakiusap ako sa kanya nang buong puso, kailangan kong pumasa. Hindi ako pwedeng bumagsak, kailangan kong grumaduate para makapunta ako sa college.

Kailangan ko makapag college para kumita at kailangan ko ng pera para masuportahan ang aking pamilya.

Kami nalang ni Erik.

Kayod-kalabaw ang ginawa n’ya para lang makarating kung nasaan kami ngayon.

Dalawa ang trabaho n’ya, bahagya ko nalang s’yang makita ngayon at kung babagsak ako mapupunta sa wala ang lahat ng hirap n’ya. Kung babagsak ako sa subject na ito then binagsak ko rin si Erik at hindi pwedeng mangyari ‘yon.

Mas malaki doon ang utang na loob ko sa kanya.

Nang mamatay si Mama, pinasan n’ya ang daigdig para sa’kin.

Matagal na nang iwan kami ni Papa, ni hindi ko na s’ya naaalala. Kaming dalawa nalang laban sa mundo.

Kailangan kong makatulong, tinanong ko si Erik kung pwede akong magtrabaho pero binasura n’ya ang idea at sinabing kailangan kong mag focus sa pag aaral.

Pinaghiwalay ni Mr. Keats ang kanyang mga kamay, inilagay ito sa kanyang pisngi at hinaplos ito.

Ang kanyang grey na suit ay nakakulubot sa may balikat at nahihila sa gilid, pinapakita ang kanyang puting damit na naka-tuck sa kanyang grey slacks.

“Hmm… Kung interesado ka meron akong paraan para ma-secure mo ang grades mo. Pumunta ka sa address na to ng five p.m. at tutulungan kita. Hindi ko na ‘to aalokin so take it or leave it.”

Tumalikod s’ya sa’kin, kinuha ang isang yellow post-it note mula sa mesa.

Gamit ang isang itim na ballpen isinulat n’ya and address at iniabot sa’kin.

Nang walang pagmamadali kinuha at hinawakan ko ito ng mabuti.

“Salamat, Mr. Keats. Promise, pupunta ako. Salamat sa opportunity na ito.”

Ngumiti ako, ang aking dibdib puno ng pasasalamat.

Tumango si Mr. Keats at pinaalis na ako, halos lumukso ako palabas ng silid at papunta sa’king locker.

Sa wakas isang good luck.

Totoo magiging mahirap mag aral kasama si Mr. Keats pero hangga’t makakapasa ako magiging worth it ang struggle.

Apat na taon lang ang tanda ng kapatid ko sa’kin, pero alam ko kung anong nakasalalay sa pag-aaral ko.

Hindi n’ya kayang alagaan kami pareho forever. Ni hindi sya nagkaroon ng pagkakataon na magluksa para kay Mama bago s’ya bumalik sa trabaho.

Eighteen lang si kuya nang mamatay si Mama, iniwan ako, ang kanyang fifteen-year-old na kapatid, sa pangangalaga n’ya.

Umalis s’ya ng college at nagtrabaho. Madaming s’yang binitawan para alagaan ako.

Alam kong nagpupursigi s’ya at hangga’t maaari ay hindi ako pinagaalala.

Naghiwalay sila ng longtime girlfriend n’yang si Dana dahil wala s’yang panahon para dito, ginive up n’ya ang scholarship n’ya at itinigil ang kanyang buhay.

Umikli din ang listahan ng mga kaibigan n’ya kay Ross at Ben na hindi n’ya rin masyadong nakakasama, lagi s’yang nagtatrabaho.

Si Erik ang aking personal na Superman. Hindi ko s’ya kayang i-let down.

Hindi ko kaya.

Kinaya n’yang i-handle ang mundo, ang stress, ang mga utang na iniwan ni Mama, ang mga bills, iwan at itigil n’ya ang kanyang buhay para alagaan ako.

Ang pinakamaliit na magagawa ko ay ang harapin si Mr. Keats.

O kung sino man ang humarang sa’kin.

Kung kaya ni Erik maging matatag, kaya ko rin.

***

Matapos kong matiyak na dala ko ang lahat bago umalis ng school naglakad na ako pauwi. Ilang blocks lang ang layo kaya hindi nagtagal ay nasa bahay na ako at nagmadaling tapusin ang mga gawaing bahay.

Hindi uuwi si Erik hanggang hatinggabi kaya naman ang siguraduhing may hapunan s’ya at malinis na damit ay big deal. Matapos kong magluto at maglinis, sinigurado kong maging on time para kay Mr. Keats.

Umalis ako ng may extra na forty-five minutes, sinakyan ko ang bus na dadaan sa bayan at bumaba ako sa tamang bus stop. Matapos i-check ang post-it nang hindi bababa sa sampung beses, nahanap ko ang address in time.

Tatlong minuto bago mag alas singko kaya kumatok na ako.

Nang buksan ni Mr. Keats ang pintuan, nagulat ako. Ang normal attire n’ya sa school ay suit and tie kaya strange ang makita s’ya sa kanyang bahay.

Maganda ang fit sa kanya ng kanyang plain white shirt, ang kanyang light grey sweatpants ay parang hindi masyadong bagay, pero wala akong sinabi.

“Late ka, Miss Sinclair.” Ang kanyang mga mata ay nakatingin sa’kin, ginagawa akong self-conscious. Tiningnan ko ang aking relo para makita kung on time nga ba ako.

“Pasensya na, Mr. Keats. Ang akala ko sabi mo five o’clock.” Tumingin ako sa baba, nakatitig sa kanyang puti at itim na sliders. Katulad ng mga bata sa school ko manamit si Mr. Keats sa kanyang spare time. Alam kong hindi s’ya ganoon katanda, siguro mid-thirties at the latest.

“Tama ang narinig mo, kung hindi ka maaga ay late ka. Hindi ko tatanggapin ang pagiging late. Kung sakaling nakakalimutan mo Miss Sinclair, binibigyan kita ng pabor at hindi ako papayag ma-taken advantage of.”

“O-opo sir. Naiintindihan ko. I’m sorry. Hindi na ito mauulit. Pinapangako ko.” Ibinaba ko ang aking mata, walang tapang na harapin ang kanyang tingin. Para bang mahihigop ako sa kanyang evil vortex kung titingnan ko s’ya kahit saglit. Parang s’ya ay si Medusa at magiging bato ako or something.

“Mhm dito ang daan.” Naglakad s’ya papalayo, kinakaway ang kamay para pumasok ako pagkatapos n’ya.

Nang hindi nagsasayang ng kahit isang segundo sinundan ko s’ya, sinara nang marahan ang pinto para maibigay ang lahat ng atensyon sa kanya. Tinanggal ko ang aking bag at naghintay sa kasunod na instruction.

Mukhang abala si Mr. Keats sa ilang work na kanyang itinatabi.

Maganda ang kanyang bahay, talagang bahay ng isang lalaki. Masasabi kong magisa s’yang nakatira dito, amoy panlalaking cologne at ang pagkawala ng dekorasyon ay nagpapahiwatig na single s’ya.

Sigurado akong magiging ganito ang bahay namin kung magisa si Erik, walang masyadong pakialam si Mama sa interior design.

Hindi sa kaya n’ya magkaroon ng pakialam since wala kaming pera dati at ang lahat ng extra ay napupunta sa bisyo n’ya.

Cocaine addict si Mama. Sa tingin ko ay kasisimula lang n’ya, tanda ko pa kung kailan s’ya nagsimulang magbago. Nang ma-overdose s’ya parang hindi ito posible hanggang sa linisin namin ang kwarto n’ya.

Nakakita ako ng isang maliit na bag nito sa ilalim ng kama, isang maliit na bag sa drawer ng aparador at mga pulbos nito na nakakalat sa kanyang side table.

Noong makuha namin ang kanyang purse para itong pinulbuhan katulad doon sa mga gag reels.

Nag overdose si Mama noong Bagong Taon dalawang taon na ang nakalipas, hindi s’ya umuwi ng dalawang araw pero akala ko ay kasama s’ya ng kanyang boyfriend na si Scotty.

Nang dumating ang ikatlong araw at naputulan kami ng kuryente hindi ko alam kung anong gagawin bukod sa hanapin si Erik.

Nang sabihin ko sa kanya ang tungkol kay Mama at sa kuryente parang hindi s’ya nag-alala. To be fair, s’ya ay nasa isang frat party at mas upset na nandoon ako kesa kung anong nangyayari.

Nang ma-realize kong lasing s’ya naghanap ako ng tulong sa iba. Dumating si Ben noong nawawalan na ako ng pag-asa kaya sinabi ko sa kanya anong meron.

Hinila ni Ben si Erik mula sa party at dinala kami sa kanyang apartment sa labas ng campus. Roommates n’ya si Ross and isa pang lalaki, si Stevie. Naupo kami doon ng apat na oras hanggang sa mahimasmasan si Erik at maintindihan anong mali.

Sinamahan ako ni Ben habang pumunta si Erik sa trabaho ni Mama at nagtanong-tanong. Para malaman na wala na sa trabaho si Mama dalawang buwan na.

Ayon sa kaibigan n’yang si Cindy, hindi n’ya ito nakikita ilang linggo na at huling n’yang narinig ay nagkaroon ito ng problema sa isang lalaking tinatawag nilang gas man.

Lumipas ang dalawang linggo nang walang balita.

Chineck namin ang mga ospital at kulungan, nagtanong-tanong kami. Mukhang hindi interesado ang mga police at pinabayaan kami. Since Christmas break wala akong pasok at hindi ako makauwi dahil walang heat sa bahay.

Nanatili ako sa bahay ni Ben. Lumalabas si Erik, araw-araw hinahanap si Mama at laging wala. Kaya nang dumating ang mga pulis sa apartment ni Ben para ipaalam sa mga kamag-anak, halos para itong isang relief.

Ako ang sumagot sa pintuan, lumabas si Ben para bumili ng hapunan, si Erik ay naghahanap. Nasa trabaho si Stevie at Ross.

Sunset noon, ang lamig ng hangin ay parang winter at nanonood ako ng mga reruns ng Drake & Josh sa isang site na inilagay ni Stevie. Naaalala ko ito na parang hindi dalawang taon na ang nakalipas.

Naaalala ko ang mga pulis na dumating. Si Detective Fordmen at si Officer Harris.

Tinanong nila kung nag-iisa ako, kung pwede bang umuwi ang Kuya ko. Sinabi ko sa kanila na nasa labas s’ya at on his way pauwi pero kung tungkol ito sa aking Mama ay pwede nila itong sabihin sa’kin.

Ramdam ko ang masamang balita na kanilang dala. Alam ko na kung ano man ang kailangan nilang sabihin ay masama ito.

Nang sinabi ni Detective Fordmen na may natagpuan silang bangkay na ka-match ng description ng nanay ko at kailangan nila itong ma-identify, umoo lang ako, at ang Kuya ko at ako ay pupunta sa morgue.

Inihatid ko na sila sa labas, naiwang mag-isa kasama ang balita ng mapait na katotohanan. Bumalik si Ben bitbit ang maraming take out bags. Isang tingin lang n’ya sa akin at alam n’yang may nangyari.

Mari ay pronounced as mar-ee. Ito ay short for Marcella.

“Mari? Anong meron?” Binaba n’ya ang mga bags sa countertop, lumapit s’ya sa tabi ko gamit ang isang hakbang. Nag-tense ang kanyang matigas na braso. Ang kamay n’ya ay nagbukas-sara nang paulit-ulit. Ang kanyang pale blue na mga mata ay nagparamdam sa’kin ng init, na para bang nasa ilalim ako ng bughaw na kalangitan.

“Patay na si Mama, at kailangan namin ni Erik i-claim ang katawan n’ya. Kakaalis lang ng mga pulis. ” Sinabi ko ng walang emosyon, hinawakan ako ng kamay ng kamatayan at ginawa akong manhid. Nalungkot ang mukha ni Ben saglit bago n’ya maibalik ang kanyang matikas na composure. Nakita kong nanigas ang panga n’ya, nakita ko ang contemplation sa kanyang mga mata. Dati nang malaking tao si Ben. Noong maliit pa ko iniisip kong isa s’yang bear. Naisip ko ang isang brown grizzly bear dahil sa kanyang dark brown na buhok. Mas matangkad s’ya sa aming lahat dati pa, pero ngayong nagwo-workout s’ya mas lalo s’yang lumaki sa ibang kadahilanan.

“Baka maling tao ang nakuha nila at baka nasa labas parin s’ya. Baka hindi pa s’ya patay.” Sa pinaka malambot na boses na narinig ko sa kanya. Si Ben ay palaging naging parang isang haligi, s’ya ang best friend at kababata ni Erik, pero naging malapit narin ako sa kanya.

Umiling ako, alam ko na sa sandaling kumatok ang mga pulis. Wala na talaga si Mama. Nararamdaman ng puso ko.

Nang hinawakan ni Ben ang kamay ko naramdaman kong bumagsak ang mga pader at inanod ako ng kalungkutan. Bago pa dumaloy ang unang luha ko, yakap na ako ni Ben sa kanyang mga braso.

Yakap ako nang mahigpit sa kanyang dibdib habang umiiyak ako at binabasa ang kanyang damit. Hindi ako makahinga. Umiiyak ako nang sobra, wala pang yumayakap sa’kin ng ganoon, na parang kailangan n’ya ako sa parehong paraan na kailangan ko s’ya.

Umiyak ako nang umiyak hanggang sa maubos ang luha sa puso ko at pakiramdam ko ay empty na ako. Hindi ako binitawan ni Ben, hindi n'ya ako sinabihan na huminto o huminahon. Hinawakan lang n'ya ako habang hinahaplos ako sa buhok.

Nang makabalik si Erik, si Ben ang nagsabi sa kanya habang naghihilamos ako ng mukha. Pumunta kami ni Kuya para tingnan ang bangkay ni Mama. Naging malabo ang mga sumunod na araw.

Ang tanging naaalala ko ay si Ben.

Ang paraan ng pagaalaga n’ya sa akin at pagtiyak na okay lang ako. Para sa isang grizzly bear, hindi s’ya umalis sa tabi ko.

Nang tinanong ko si Erik para hayaan ang state na magalaga sa’kin para maituloy n’ya ang kanyang buhay, nabulabog ang bahay. Si Ben, Erik, Ross at Stevie ay sinermonan ako dahil lamang sa pagtatanong ko.

Naninindigan ako.

Mas magiging madali sana ang lahat sa kanya.

***

“Mr. Keats, gusto mo bang magsimula dito?” Tanong ko habang nililinis n'ya ang mga nakasalansan na mga papel at inaayos ang kanyang dark red leather couch.

Hindi s'ya nagsalita, hindi n’ya in-acknowledge ang presence ko at all. Tumayo ako sa likuran niya, tahimik na naghihintay sa tutoring lesson na magsimula.

Parang napakatagal bago s’ya natapos at inutusan akong ibaba ang bag ko at sundan s’ya palabas ng silid.

Here we go.

 

Read the full uncensored books on the Galatea iOS app!

2

Mari

“Miss Sinclair, sigurado akong pamilyar ka sa kasabihang double edged sword?” Tanong n'ya habang naglalakad kami sa kanyang malaking bahay. Ang mga ding-ding na gawa sa kahoy ay nagbibigay ng natural feel pero fake ang mga ito. Madilim at hindi pa naga-adjust ang mga mata ko.

“Opo Sir, pamilyar ako. ” Sagot ko mula sa likuran n'ya. Mahaba at makitid ang pasilyo. Hindi ako makalakad sa tabi niya, kailangan kong maglakad sa likuran. Wala na s'yang ibang sinabi habang pumapasok kami papunta sa isang maliit na silid na nakatago sa likuran ng mga hagdan. Pinauna ako ni Mr. Keats pumasok sa silid habang naghihintay s'ya sa may pintuan.

Ang silid ay tulad ng pasilyo, walang anumang disensyo at madilim. Lumapit si Mr. Keats sa malaking mesa na gawa sa kahoy sa gitna ng silid at naupo na parang hari sa kanyang trono.

Ang kanyang mukha ay parang sa isang alpha male sa kanyang habitat. Ang kanyang mga mata ay nakakapangliit sa isang tingin lang.

“Ang buhay ay parang isang double edged sword, Miss Sinclair. Lahat ng nangyayari sa buhay ay may mga epekto.” Ang kanyang mga salita ay prang nagbabanggit ng mahika, pakiramdam ko ay nakakulong ako dito. Parang tinatanong at sinisentensyahan ako all in one. Tumango ako para ipakitang nakikinig ako. Isang mahabang katahimikan ang namagitan sa amin hanggang nagsalita s’ya at sinabihan akong maupo sa kanyang tabi.

Nang walang pagdadalawang isip sumunod ako at nagmadaling tumabi. Habang nakaupo nang tuwid at naka-cross ang mga paa, nag-focus ako sa aking posture.

Naaalala ko nang mabuti na ayaw na ayaw ni Mr. Keats ng nakayuko. Minsan ay tinawag niya ‘ko tungkol dito sa gitna ng klase. Sinusubukan kong mabuti na maging aware dito kapag nasa paligid n’ya.

“Bumabagsak ka sa klase ko, binigyan kita ng opportunity opportunity para maitaas ang nakakahiyang grades mo pero sinayang mo lang ang mga ito. Ngayon, dahil ako ay isang generous at thoughtful na tao, binibigyan kita ng isang huling chance. Patay na ang nanay mo, wala kang ama, at ang guardian mo ay hindi kayang magbayad ng isang tutor, tama ba?”

Sapul ako ni Mr. Keats, sinusubukan ko naman sa klase n’ya. Hindi naman sa hindi ko naiintindihan, pero sa tuwing magpapasa ako ng work sa kanya ay parang laging mali ito. Hindi ko naging ka-close ang mga classmates ko pero nabasa ko ang gawa ni Warren, ang nakaupo malapit sa’kin at naisip kong mas maganda ang gawa ko sa kanya, pero mas mataas parin ang gradong nakuha n’ya.

“Opo Sir, tama.” Malumanay kong sagot.

“Tulad nga ng sinabi mo, kailangan mong makapasa kundi ay hindi makaka-graduate on time. Handa ka bang gawin ang lahat ng makakaya mo?”

Nakaramdam ako ng bumara sa’king lalamunan, nakabalot sa kanyang tanong.

“O-opo Sir…” Para akong isang batang may kasalanan na nahuli sa pagnanakaw ng cookie. Ang sagot ko ay pinangiti si Mr. Keats na pumalit sa kanyang matigas na titig. “Magandang balita ‘yan, Miss Sinclair. Masaya akong marinig ang iyong dedikasyon sa'yong edukasyon.” Binibigyan ako ni Mr. Keats ng mga papuri, pero sa halip na matuwa ako sa unang beses na purihin n’ya ako, ay naiisip kong hindi ako dapat nagpunta rito.

Kinukumbinsi ko ang aking sarili na wala akong ibang option kaya hindi ako pwedeng tumanggi.

“Ang… aking sitwasyon ay kakaiba, Miss Sinclair, naiintindihan mo naman siguro na bawat tao ay may kanya-kanyang panlasa at gusto. Ang akin ay medyo specific. Aalukin kita ng isang kasunduan. Kapag tumanggi ka, ibabagsak kita. Wala ka nang ibang pagkakataon. Naiintindihan mo ba ko?” Ang patapos n’yang tono ay parang kailangan ko kung anuman ‘yon, at totoo ito. Kailangan kong pumasa.

“O-opo, Sir.” Maikling sagot ko, ramdam ang aking sarili na lalong nanliit. Ibinaling ni Mr. Keats ang kanyang upuan sa’kin, magkahawak ang kanyang mga kamay. “Hindi ako sigurado na tunay kang may pakialam, Miss Sinclair. Kumbinsihin mo ako.” Blanko s’yang nakatitig, ang kanyang mga mata ay hindi na brown; ang mga ito ay parang mga uling sa halip na mata.

“Mr. Keats, gagawin ko ang anumang kailangan n’yo, kailangan kong pumasa. Alam kong naging mabait kayo at binigyan ako ng ilang second chances, pero sinira ko silang lahat. Pero umaasa sa’kin ang kapatid ko at hindi ako pwede maudlot ng isa pang taon. Sobra na ang binigay n’ya. Kahit ano at sisiguraduhin kong magagawa ito sa inyong kagustuhan, Sir. I swear 100% dedicated ako sa subject na ito, sa edukasyon ko, Sir.” Lumapit ako sa dulo ng aking kinauupuan habang nagmamakaawa sa kanya.

Tumango si Mr. Keats nang bahagya, na halos hindi ko napansin. Hinayaan n’yang basain ng kanyang dila ang kanyang labi habang ini-scan ako ng kanyang tingin. Tumingin ako palayo, nararamdaman na para akong isang insekto na iniisip n’yang tapakan ng kanyang sapatos. Nilinis ni Mr. Keats ang kanyang lalamunan at sumandal sa upuan. “Miss Sinclair, hindi ako tatanggap ng anumang uri ng pagsagot, pagsuway, o pagtanggi na gawin ang mga ipagagawa ko sa'yo. Malinaw ba?”

“Opo, Sir.” Bulong ko, nararamdaman na may masamang mangyayari. “Tumayo ka.” Utos n’ya. Agad akong gumalaw at tumayo nang tuwid. “Alisin mo ang iyong sapatos.” Ang kanyang boses ay biglang lumalalim, parang mga bumbilya na pumutok nang walang pasabi, nagkakalat ng mga basag na bubog sa loob ng silid. “Tumingin ka sa’kin. Wag kang titingin sa kahit ano man sa kwarto na ‘to.” Ungol n’ya, ang malalim na tono n’ya ay nagpadala ng kilabot sa’king dugo. Hindi alam kung anong balak n’ya at hindi gustong bumagsak, sumunod ako.

Habang hinuhubad ko ang aking sapatos, nakatingin ako sa kanyang mga mata na kasing itim ng madilim na kalawakan. “Ibagsak mo ang iyong buhok.” Sinasalubong n’ya ang tingin ko ng mga salita. Masama ang pakiramdam ko pero patuloy na sumunod.

Habang hinihila ko ang aking buhok mula sa sa’king ponytail at hinahayaan itong bumagsak sa aking balikat, inilagay ko ang tali sa aking pulso para hindi ko ito mawala.

Sumandal si Mr. Keats sa upuan, inihahaba ang kanyang mga binti habang kinakalikot ang tali ng kanyang pants.

Pinipigil ang pag iyak sa aking lalamunan, nakatingin lang ako sa kanyang mga mata. Ang mga itim at walang kaluluwang mga ito ay nakatingin sa akin na parang lawin.

“Hubarin mo ang damit mo.” Ang nag-iisang utos na ito ay inilaglag ang puso ko sa’king mga paa. Wala pang sinuman ang nakakita sa'kin nang hubad. Wala pa akong dine-date o kahit may pumasok habang nagpapalit ako. Kaka-eighteen ko palang pero, karamihan sa mga babae ay at least nagka-boyfriend na sa edad na ‘to. Nahalikan, pero ito ako ngayon naghuhubad sa harapan ng aking teacher para makapasa bago ko ma-experience ang lahat ng ‘yon.

Alam na wala akong choice, walang makatotohanan. Sumunod ako.

Hawak ang aking plain pink shirt, inangat ko ito sa’king katawan, pinapakita ang aking tiyan, ang aking pusod, ang aking ribcage at sa wakas ang aking dibdib.

Hinila ko ang aking braso habang inilalabas ang ulo ko, pagkatapos ay ipinatong ko ang aking shirt sa upuan sa likuran ko. Kitang kita ang aking bra habang umaapaw ang aking suso sa ibabaw nito.

Alam kong kailangan ko ng mga bagong damit pero hindi ako pwedeng humingi. Hindi dapat gumastos si Erik sa mga ganitong bagay.

Huminga nang malalim si Mr. Keats nang makita ako, idinudulas ang kanyang sweatpants pababa sa kanyang tuhod, ipinasok n’ya ang kanyang kamay sa loob ng kanyang plaid na boxers. Pinanatili ko ang composure ko, tinititigan s’ya at hindi tumitingin sa ibang parte ng kanyang katawan. “Tanggalin mo ang bra mo at ibigay mo sa’kin.”

Para s’yang nasasaktan, naririnig ko ang upuan n’ya na tumutunog sa panginginig n’ya. Habang inaabot ang aking likuran, inilagay ko ang aking kamay sa malambot na cotton pad at binuksan ang latch, nang tinanggal ko ang hook ay nahulog ang straps at ang cups ng bra mula sa dibdib ko. Sinundan ng mata ni Mr. Keats ang bawat galaw ko na parang kinakain n’ya ako ng buo. Gutom ang mga mata n’ya at ready na lamunin ako.

Hinayaan kong mahulog ang straps sa braso ko, tinanggal ko ang bra. Medyo bumaba ang suso ko at tumigas ang aking nipples dahil sa temperature.

Lumapit ako at hinayaang kunin ni Mr. Keats ang aking bra sa mga kamay ko at ilagay ito sa kanyang ilong. Huminga s’ya ng malalim na parang amoy bagong lutong cookies ang mga ito. Gusto kong takpan ang aking sarili.

Gusto kong i-fold ang mga braso ko at takpan ang kanyang view pero masyado akong natatakot.

“Tanggalin mo ang pantalon mo.” Nanginginig ang kanyang boses kasabay ng kanyang katawan. Hindi ko nakikita pero alam ko kung anong ginagawa n’ya. Parang inaatake n’ya ang kanyang sarili. Hindi ko alam na ganito ito dapat ka-rough.

Sinunod ko s’ya, habang binubuksan ko ang botones ng aking jeans at hinihila ang zipper pababa tiningnan ko ang titig n’ya, parang akong hinihigop ng isang black hole. Hinayaan kong bumagsak sa alak-alakan ko ang aking pantalon, at sinipa ito papunta sa’king likuran.

Mukhang ang mga hita ko ang nanalo ng kanyang interes. Kinagat ni Mr. Keats ang kanyang labi habang pinapasarap ang kanyang sarili.

Nakatayo ako sa harap n’ya suot lamang ang aking green at blue na polka dots panties, pinagmasdan n’ya ako.

“Hubarin mo.” Ungol n’ya, ang kanyang mukha ay tila tense at parang galit. Hinahayaan ang sarili kong huminga, pinigilan ko ito habang pinapasok ang daliri ko sa panty at hinayaan itong mahulog pababa. Katulad ng ginawa ko kanina, sinipa ko ito papunta sa’king likuran. Habang hubad na nakatayo ako, umungol ulit si Mr. Keats habang tinitingnan ang aking pagkababae. Dinilaan ang kanyang labi, ginapang ako ng kanyang paningin. Ang kanyang titig ay malagkit at slimy katulad ng atensyon na ito.

“Itaas mo ang iyong paa sa mesa.” Utos n’ya, habang nag kukuskus nang sobrang bilis, parang masakit ito. Itinaas ko ang aking paa, hinahayaang ang aking talampakan ay nakapatong sa sulok ng kanyang desk. Ramdam ng aking ari ang lamig ng silid habang hinahayaan ko s’yang tingnan ang aking pinakapribadong parte. Nang gawin ko ito, sa sandaling pumatak ang kanyang mata sa aking kulay rosas na hiyas, nakita ko ang kanyang katawan na umigtad at nangisay. Nanginig s’ya, at naglabas ng ungol na nag iwan ng mapait na lasa sa’king dila.

Nagsalsal pa s’ya ng ilang beses bago s’ya bumuntong hininga sa sarap, tinanggal ang kamay sa kanyang brief at hinayaang bumagsak ang kanyang ulo. Hindi ko alam anong gagawin kaya nanatili lang ako sa pwesto ko. Naka-display ang hubad kong katawan, nakataas ang aking paa sa desk, naghintay ako ng instructions. Nanatiling bukas ang kanyang kamay habang inaabot n’ya ang tissue at nilinis ang sarili n’ya. Nang itapon n’ya ang gamit na panyo sa basurahan, ini-scan n’ya muli ang aking katawan.

“Makakapasa ka na sa'king klase, sabihin mo ang tungkol dito sa kahit kanino at sisirain ko ang reputasyon mo. Magbihis ka, at umalis.” Mahinahon n’yang utos. Binaba ko ang aking binti at mabilis na tinakpan ang aking sarili.

Mabilis akong nagbihis na hindi ko na sinuot ang aking bra, pinasok ko ang mga paa ko sa’king sapatos at tumakbo palabas ng kwarto at pababa ng hallway.

Nang makarating ako sa kanyang living room, dinampot ko ang aking bag at textbook bago tumakbo palabas ng bahay.

Gusto kong lumayo sa kanya at sa’king ginawa. Hindi ko na pinansin ang bus stop o kung anong oras na. Tumakbo nalang ako.

Tumakbo ako lampas ang mga blocks at mga intersections, ang mga gusali at mga tao ay wala lang sa’kin.

Sumusunod ang aking buhok, ang aking bag ay tumatama sa ibaba ng aking likuran sa bawat hakbang, nakabalot sa’king dibdib ang aking braso para walang makaalam na wala akong bra.

Tumakbo ako lampas ang mga tao at nakalimutan kung bakit ako tumatakbo ng sobrang tagal. Nang tumigil ako, bumigay ang aking mga tuhod sa matigas na lupa.

Habang hinahabol ang aking hininga, halos matawa ako nang masaba ko ang sign.

“The silky bunny” puno ng kulay pink at purple na mga neon light at may kasamang matching na white neon rabbit na tumatalon. Napunta ako sa isang strip club sa pangit na parte ng town. Nilikom ang aking control sa sarili at hinayaang huminga nang mabagal, narinig ko ang mga yabag sa’king likuran na papalapit. “Hey honey, okay ka lang?” Ang isang boses na parang Fran Drescher ay itinaas ang aking tingin para makita ang isang matingkad na pulang wig sa ibabaw ng isang maputing mukha na puno ng makeup at nakasuot ng fur coat. Kailangan kong huminga at bumaba ako saking siko.

“Oh honey, ito hayaan mong tulungan kita.” Ang kanyang maliit na kamay ay dinampot ako sa bewang at hinila ako patayo. Tiningnan ako ng kanyang hazel eyes para sa ano mang sign ng injury. “Hi there, may ininom ka ba?” Pinaputok n’ya ang kanyang bubblegum at sinubo ulit ito. “H..hindi po, tumatakbo lang ako. Okay lang ako. Thank you.” Humakbang ako ng konti palayo sa kanya at sa kanyang amoy cherry blossoms na pabango.

“Honey, walang tumatakbo ng ganyan nang walang dahilan. Wala kang dapat ibigay sa’kin. Pero gusto kong makatulong. Dapat magtulungan tayong mga kababaihan. Girl power and all that shit. Ihahatid na kita pauwi. Naroon ang kotse ko. Tara na.” Inabutan n’ya ako ng saging at itinuro ang isang brown at makalawang na four-door Chevy. Kinuha ko ang saging at walang pag-iisip sinundan s’yang pumasok sa kotse. Sinuot ko ang seat belt at sinabi sa kanya ang pangalan ng street. Habang nagmamaneho, pinakilala n’ya ang kanyang sarili bilang si Brittany Hicks.

“Honey, alam kong okay ka lang. Sinabi mo na ‘yan. Pero kung gusto mo ‘tong pag usapan, pwede akong makinig. Hindi kita kilala, hindi mo ako kilala. Hindi naman sa parang pwede kong sabihin kung kanino, na hindi ko gagawin.” Tumigil kami sa isang tawiran at ramdam ko ang bigat ng aking ginawa. Parang kadena sa aking leeg ang guilt na ito at hindi ko alam pano tatanggalin.

Hindi ko alam kung dahil ba parang totoong nagmamalasakit si Brittany o siguro naive at madaling mauto lang ako, pero sinabi ko sa kanya ang lahat. Mula sa pagkamatay ni Mama hanggang sa pag-aalaga sa’kin ni Erik. Sinabi ko kung gaano s’ya nagtatrabaho at kung paano hindi ako pwedeng bumagsak.

Sinabi ko kung gaano karaming work ang inilalagay ko sa academics ko at kung bakit si Mr. Keats ang pinakamasahol. Sinabi ko sa kanya lahat. Lahat ng detalye tungkol sa nangyari at paano ako nakapasa at kung gaano ako nagi-guilty.

Nagsasabi ng totoo si Brittany nang sabihin n'yang handa s'yang makinig dahil pinakinggan n'ya ako. Pagdating namin sa harapan ng bahay, niyakap n'ya ako. Tinapik n'ya ang likod ko na parang isang ina sa kanyang anak at pinabaunan n'ya ako ng ngiti.

“Okay una, hindi mo ito kasalanan. Isa kang inosenteng batang babae at s’ya ay isang nasa tamang gulang na lalaki na pinagsamantalahan ka. This is on him not you. Napakalakas mo sa pagdadala nito sa araw-araw.” Lumuwag ang kadena at nagkaroon ako ng pagkakataong huminga.

“At, alam ko mahirap ‘tong pakinggan pero… noong mangyari sa’kin ang ganito, gusto ko ng control. Ginawa ko ‘yon by owning my body, medyo mahirap at baka hindi para sa’yo , pero na-gain ko ang control, naitaas ang aking kumpyansa at kumita ng malaki bilang stripper sa bunny.”

“Isa kang stripper? Wow.” Gulat na sabi ko. Narinig ko ang tungkol dito pero wala akong kilala na actually ginawa ito. Ngumiti s'ya ulit at tiningnan ako. “Baka pwede mong pag-isipan? Pwede kitang turuan kung paano mag-pole at iba pang uri ng sayaw. Sa tingin ko’y magugustuhan mo. Lalo na pagkatapos mong kumita ng malaking pera.”

Tila sobrang sigurado s’ya, sobrang positive. Ayokong sabihin sa kanya na walang paraan na magagawa ko ‘yon. Hindi ako pwedeng magkaroon ng normal na trabaho lalo na maging stripper, papatayin ako ng Kuya ko. Isasabit n’ya ang puso ko sa pader.

Pinasasalamatan ko s'ya at sinabi kong pag-iisipan ko ito. Sampung beses akong nagpasalamat para sa hatid at nagpaalam sa kanya. Nang makapasok ako sa loob at nakapag-init ng hapunan, kumain ako at naligo.

Nagiwan ako ng note para kay Erik para sabihing mahal ko s’ya at namiss ko s’ya ngayong araw. Nagpasalamat ako sa pagtatrabaho n’ya at sinabing proud ako sa kanya.

Nang mahiga ako, natawa ako habang iniisip kung anong klase akong stripper. Higit akong nagpapasalamat na makakatulog na ako.

 

Read the full uncensored books on the Galatea iOS app!

Share on facebook
Share on twitter
Share on whatsapp
Share on email

Colt

Maaari ngang kasal si Summer sa isang guwapong negosyante, ngunit may nalalaman siya tungkol sa kanyang ugali na hindi alam ng iba. Kapag nalaman ng kanyang kapatid ang pinagdadaanan niya, sisiguraduhin nitong proprotektahan siya ng MC. Tanging si Summer lamang ang walang pakialam sa buhay ng MC … hanggang sa makilala niya ang “The Devil,” at napagtanto niyang isang bad boy ang siyang magpapatibok sa kanyang puso.

Rating ng Edad: 18+

Touch

It’s been a while since Emily got laid. At ang kanyang last relationship? Hindi niya na talaga maalala, masyadong matagal na. But that means due na siya for isang exciting fling! Malapat nang mameet ni Emily ang isang someone one whose touch will set her on fire.

Age Rating: 18+

Feelin the Burn

Si Hannah Daniels has always been a little bit bigger compared sa iba pang women, pero it’s never been anything she’s cared about. Parati naman siyang happy in her own skin—most of the time, anyway. But then her doctor recommends she start seeing a fitness trainer. In fact, mayroon siyang perfect guy in mind: Jordan Mathis, na determined to make Hannah sweat…in more ways than one.

Age Rating: 18+

Home-Wrecking Alpha

Ginive up ni Brooke ang lahat para i-take ang kanyang pamilya on the road at tulungan ang kanyang husband na ma-i-fulfill ang kanyang bucket list. Little does she know, her happiness is part of his list, which is unfortunate, kasi a certain alpha is about to change their lives forever. Si Slate ay isang werewolf na na-curse to have a human mate, pero nang nakita niya si Brooke, he can’t see her as anything but a blessing. Too bad she’s married…right?

Age Rating: 18+

Savage

Isang language lang ang alam namin. Sex.

Hinawakan niya ako sa buhok, tense ang katawan ko sa kabilang braso niya.

Sobrang wet ko na na hindi ko alam kung kakayanin ko pag pumasok siya sa loob ko.

Agresibo siyang pumaibabaw sa akin sa desk, at ‘yun ang naging dahilan ng pagtaas ng libido ko. Naramdaman kong ikinikiskis niya ang matigas niyang ari sa pwet ko.

Napabuntong-hininga ako sa pagnanasa.

Kailangan ko siya.

Dito.

Ngayon na.

Ghosted Soul

Si Claire Hill, isang ordinaryong tao, at si Chloe Danes, isang werewolf, ay naging unlikely partners nang sila ay nakulong sa katawan ni Chloe. Nang pareho nilang nakilala ang kanilang mga mates, kailangan nilang maglakbay sa magical land ng Logia para makahanap ng solution o i-risk na mawala ang kanilang mga pag-ibig habang-buhay.

Rating ng Edad: 18+

Love Bites

There isn’t a person alive who doesn’t love Scarlet. Siya ay young, maganda, at may soul of an angel… Kaya it’s shocking as hell ng ang destined mate niya turns out to be the heartless at merciless na Alpha King. Feared by all—and for good reason—kakabalik lang ng Alpha after seven years to claim what’s his. Mabebreak ba ni Scarlet ang kanyang walls, or will she end up begging for mercy?

Age Rating: 18+

Undressed by the King

Sa tuwing binibigay ko ang sarili ko, iba.

Minsan nasa palasyo, at minsan naman nasa dumihan.

Minsan ako ang umiibabaw, at minsan naman nakabaon ang mukha ko sa unan para ‘di masyadong marinig ang pagsigaw ko.

Minsan mala-impyerno ang sakit, at minsan naman mala-langit ang sarap.

Pero may isang bagay na hindi nagbabago, kahit anong mangyari.

Sa bawat buhay, nahahanap mo ako.

Sa’yo ko lagi binibigay ang sarili ko.

Reaper’s Claim

Lahat tayo ay iba-iba ang upbringing.

Lahat naman ay tinuturuan ng mga essentials sa buhay ng kanilang parents, pero sometimes ‘yong mga life essentials nila ay hindi nakakabuti.

Natuto akong mag-roll ng cigarette bago ako tinuruang magtali ng shoelaces.

Sa tingin ko, sa karamihan ng mga pamilya, considered ito na kakaiba pero normal lang ‘to sa family namin.

Ang aking ama, si Jed Harrison, ay president ng Satan’s Sons Mother Charter.

Ang Kapalit

Kakatanggap lang ni Jessica sa trabaho na buong buhay nyang pinapangarap, siya na ngayon ang second-in-command ni Scott Michaels. Ang tanging problema ay si Spencer Michaels, isa pang CEO—and the man she was hired to replace. Kapag nalaman niya ang tungkol sa kanya, hindi titigil si Spencer para matiyak niyang alam niya kung saan siya lu-lugar… At kahit na Si Spencer ay bulag, going through a divorce, at isang total dick, hindi mapigilan ni Jessica na mahulog sa kanya.

Age rating: 18+